Dursun Akçam’ı 19 Eylül Cuma günü kaybettik.

Aynı gün derneğimiz internet sitesinde (www.ardahan.org.tr) bir taziye defteri açtık. Milliyet gazetesinde Can Dündar’ın sitenin adresini yayınlamasıyla site yoğun ziyaretçi akınına uğradı. Dostları, sevenleri, öğrencileri, arkadaşları taziye defterinde Akçam’ın ölümüyle ilgili duygu ve düşüncelerini yazdılar. Onu yitirmiş olmanın acısı, dünyanın dört bir yanından sevenlerinin onun hakkında yazdıkları, sevgi, saygı, hürmet dolu mesajlarını okudukça yerini hüzün dolu bir gurura bıraktı.

Her meslek grubundan kimi öğrencisi, kimi okuru, kimi çalışma arkadaşı olan insanlar Dursun Akçam’a olan sevgi saygılarının yanında onun kendi yöresinin insanları tarafından değerinin bilinmediğini, ona sahip çıkılmadığını da yazıyorlardı.

Ve ne yazık ki haklılar.

Dursun Akçam gibi aydınların memleketlerinde adları caddelere, sokaklara, kültür merkezlerine verilirken, adlarına dernekler kurulurken, şenlikler, festivaller yapılırken, bir kaç küçük düşünen köylüsü sırf basit, kişisel çıkarları tatmin olmadı diye onun hakkında ileri geri konuşabildi.

Sanki onların öğretmeni olan, arıcılık yapana arıcılık, toprağı ekene çiftçilik öğreten o değildi...

Sanki yazdığı kitaplarla yöre insanının çektiği sıkıntıları anlatan, her daim dertlerinin tercumanı olan o değildi...

Sanki köye her geldiğinde tüm köylüyü muayene edip çantasında ki ilaçları dağıtan Dr. Alper’i yetiştiren baba o değildi...

Halkının sorunlarını kendi sorunu bilip, çözüm üretme çabasından ve yıllarca yaşadığı baskı ve zora rağmen halkından yana tavrından vazgeçmediği için mi sahip çıkmadın? Yoksa bir grup çapulcunun ormanları talan etmesine, memleketin geleceğini satmasına karşı durduğu için mi?

Oğlu Alper’in Ardahan doğasının, sarıçam ormanlarının korunmasına yönelik yerel bir gazetede çıkan yazısından ötürü, jandarma tarafından kötü muamele gördüğünde tavır sergilemeyen, olayı görmezden gelip evlerine kaçan ey Ardahan halkı: Yarın o ormanlar tükendiğinde, Ardahan’da tarım, hayvancılık yapılamaz olduğunda kime kızacaksın, kimden hesap soracaksın ve asıl önemlisi aynaya nasıl bakacaksın..!

...

Ey yıllar önce okuma yazma oranı en yüksek illerden biri olan ama artık üniversite sınavı başarı sıralamasında en sonda yer alan benim sevgili Ardahan’ım:

Gelin hep beraber kafdağının çarıklı çocuğunun kırılan kalbini O yıldızlı göklerdeyken onaralım.

Gelin Dursun Akçam Ormanı kuralım.

Gelin Ardahan’da bir okula adını verelim.

Gelin Ardahan’da kitaplarının bulunmadığı okul, kütüphane bırakmayalım.

Gelin çocuklarımızı onun ışığından mahrum etmeyelim.

Gelin bize sahip çıkanı sahipsiz bırakmayalım.

Bize de bu yakışmaz mı?

Cevdet Şentürk
Ardahan İli Kültür ve Dayanışma
Derneği Başkanı
cevdet@ardahan.org.tr